COVID 19 GÜNLÜĞÜMUZ- 2- 20 Ekim Pazartesi Deliksiz uyusam da yine sabahın köründe ayaktayım. Saat 06.40. ateşimi ölçtüm 36.6 gayet iyi. Parol içmeye gerek yok. Lavaboya giderken kendimi dinledim, hiç fena değilim. Halsizliğim iyice azaldı ama nefes hala sorunlu. Şöyle derin derin, doya doya nefes alamıyorum. Alsam arkasından öksürük gelecek gibi. Dün bedensel olarak […]

DEVAMI →

    15 Ekim 2020 Perşembe, akşam saatleri; Acayip bir halsizlik, yorgunluk, vücut kırgınlığı başladı. Ateşim 37.7 civarı. Öksürük yok denecek kadar az ama nefes almamda bir gariplik var. Sanki ciğerlerim dolu gibi. Bir gün önce gece dışarda yemek yedim. Açık havada. Üşüttüm mü acaba (hava soğuk değildi). Yoksa korona mı oldum bilmiyorum. Direkt teste […]

DEVAMI →

      8 Ekim 2020 Dağda hazirandan bu yana devam günlerimize adeta ruh veren gelişme daha önceden sözünü ettiğim, evin önünden geçen sokakta bulduğumuz yavru kedi oldu. İki yıl önce Fırfır’la hemen hemen aynı yerde karşılaştığımız o sokağın aşağısındaki bahçe, yavrunun bilemediğimiz hayatının önemli bir parçası aslında. Bazı geceler orada uyuduğunu sanıyorum. Kendini güvende […]

DEVAMI →

    Mimar ve kent hakkı savunucusu Doç. Dr. Gül Köksal: İzole üretimi kabul etmek köleliği kabul etmektir Covid-19 salgınıyla sistem belki çok kısa bir süre bazı yerlerde yavaşladı; ancak süregeldi. Burada bir çelişki var gibi; bir yandan işçilerin hastalanmaları/ölümleri ile iş gücü kaybı olacak, ama bir yandan da üretim sürsün isteniyor. İzole üretim tesislerini […]

DEVAMI →

    Sanmayın ki sinemanın siyah beyaz dönemlerinde çekilmiş bir Fransız aşk filminden fırlayıp geldik buralara. Olabildiğince gerçektik aslında. Yaşadık hepiniz gibi aşkı, korkuyu, umudu, insana ilişkin tüm duyguları. Şimdi hayatın en tepe noktasından bakıyoruz dünyaya, o siyah beyaz günlerin hiç lekelenmemiş anıları eşliğinde. 1968’lerde devrimin kalesi ODTÜ’de öğrenci olmaktı en büyük ayrıcalığımız. Gençtik, sevgiliydik, […]

DEVAMI →

    Annemler aradılar geçen. Hoş beş ettikten sonra, babamla karşılıklı oynayın dedim! Annem de ses yok. Nasıl yani kızım bile diyemedi, iç sesi düşünüyor kadının belli! Annecim hareket etmeniz endorfin adında bir hormon var onu salgılar, dinç tutar.. bağışıklığınız için de iyi gelir dedim.. Hee! .. dedi. Anlıyorum, iç sesi diyor ki Hanifi ne der acaba. […]

DEVAMI →

      Eğer geceyse… Karanlık kapkaranlıksa… Yıldızlar bile ar etmişse, vazgeçmişse parıltılarından… Hava kurşundan da ağırdır da ondan.   Duvarların gerisine çekilerek koranavirüsten korunmanın derdindeysek bile… Kulaklarımız sağır gözlerimiz kör değilse… Kurşun seslerini duyabiliriz, yankı yankı yankılanan…   Bencil ve yapay mutluluklardan sıyrılabilenlerden isek… Hayatın anlamını sezebilenlerden isek… Olanlar karşısında, kirimizin pasımızın arasından bir […]

DEVAMI →

  Erken uyanırım…  Camdan dışarıyı seyretmek sabahın o saatlerde keyif verir bana… hele otobüs durağında, okula yetişmeye çalışan gençlerin telaşını izlemek çok  çok eğlenceli… Bugün yine evden çıkmayacak olmama rağmen 7 gibi ayaktayım… alışkanlık… gözlerim otobüs durağına takılıyor… Corona günleri… bomboş… o sesler… itişip kakışmalar yok gençlere dair… hayat susmuş gibi… oysa gençler çok güzeller…. […]

DEVAMI →

      6 yaşlarındayım… Vişne ağacının altına uzanıp hayal kurmak en sevdiğimmm… arada inatçı güneş, yaprakların arasından süzülüp gözümü kamaştırsa bile, yattığım yerden elimi uzatıp vişne yiyebilmek….. çok keyifli…. Kapatıyorum gözlerimi, kimsenin beni bulamayacağı hayaller ülkesindeyim…bir sır vereyim mi size: Hayalle gidemeyeceğiniz hiçbir yer, giremeyeceğiniz hiçbir kalp yok ..… “kuru vişne daha güzel” diyen […]

DEVAMI →