37994885_2241918872488369_6934418402417049600_n

 

 

İyilik:  Varsan ve hâlâ yeryüzünde bir yerlerde ayakta kalmaya çalışıyorsan çık karşıma dediğimde, tuttuğum dilek dün sabah üniversite öğrencilerinin yoğun olduğu bir ana caddedeki lokantanın camlarında beliriverdi.

Kocaman duyuruda şunlar yazıyordu:

‘’Açsanız ve paranız yoksa çekinmeden söyleyin. Yolunuz düşer öder ya da bir dua ile insanlık ölmemiş dersiniz. Öğrenciler özellikle siz hiç çekinmeyin. Bir gün okulunuz bittiğinde siz de bir yemeği başka bir öğrenciye ikram edin. Bizden yana helaldir.’’

Gözlerime inanamadım.

İyiliğin böyle tül perde gibi yumuşacık, hafif olabileceğini çoktan unuttuğumuz bir dönemde, her şeye rağmen ülkeden çekip gitmediğini kanıtlayan iri iri yazılmış harflerle varlığını kanıtlaması ne muhteşemdi.

İyilik açlık sınırının altında yaşayan kitlelere, yoksulluk maaşlarının sadaka verilir gibi dağıtılıp, karşılığında tartışmasız itaat, sonsuza kadar bağlılık beklenmesi midir?

Sadakayla sürüleşmesi sağlanan en diptekilerin, yedikleri her lokmada aslında insan olmanın onurunu çiğneyip yuttuklarını görmemek mümkün mü? Sosyal devlet anlayışının ‘’askıda ekmek’’ uygulamasından öteye geçmediği bir ülkede, lokantanın camlarında gördüğüm o yazı içimi kıpırdattı.

Abartısız, saf, hesapsız, beklentiden, ihtişamdan uzak şeylere tutunarak yürümenin en güzel yanı kendinizi daha insan hissediyorsunuz.

Güvende, evimde, sevdiklerimle, inandığım bir hayatı yaşıyorum duygusunu çoğaltıyor tutunarak yürüdüğümüz o güzel şeyler. Onlar azaldıkça çırçıplak kalıyoruz. Onlar eksildikçe tepemizdeki gökyüzü çatısı çöken bir ev gibi üstümüze iniyor. Yoksa bu kadar soluksuz kalmamızın başka bir nedeni olabilir mi?

Yürümek hayatın sihirli sözcüğü.

İnsan amacına oturduğu yerden bakınarak ulaşamıyor. Ama yürümek için tutunacakların sayısını arttırmak da kaçınılmaz.

Bugün bir lokantanın camlarında belirdi iyilik.

Çok uzun zamandır hiçbir şeye böylesine sıkı sıkıya tutunmamıştım.

O duyuruyu okurken kendimi harçlığı akşam yemeğine yetmeyen bir öğrencinin yerine koydum.

Mutlu oldum.

Yorum Yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>